21 september 2016

Marie van den Bersselaar 40 jaar vrijwilliger Helpt Elkander

SINT-MICHIELSGESTEL – Wat Marie van den Bersselaar voor Helpt Elkander betekent? “Heel veel”, zegt secretaris Manettie Sterks zonder aarzelen. Bij bijna elke activiteit is ze als vrijwilliger betrokken. “Behalve bij de bingo, dat mag ze niet van me. Dan moet ze meedoen. En komt ze niet, dan haal ik haar op.” Opmerkelijk, want Marie van den Bersselaar is zelf al de negentig gepasseerd.

Door Wim Poels

Marie is ze de enige vrijwilliger die al vanaf de oprichting van Helpt Elkander bij de organisatie betrokken is. Vorige week vierde de club feestelijk het veertigjarig bestaan. Marie werd door familie, bestuursleden en burgemeester Jan Pommer uitgebreid in de bloemetjes gezet. Een Koninklijke Onderscheiding zat er niet in, die kreeg ze immers al vijftien jaar geleden, toen ze haar zilveren jubileum als vrijwilliger vierde.
Marie stond dus mede aan de wieg van Helpt Elkander. Een organisatie die, zoals de naam al zegt, opkomt voor mensen die wel wat steun kunnen gebruiken. “Mijn man werd in die tijd ziek. Hij kreeg een hartkwaal”, herinnert Marie zich. “We begonnen daarom met de organisatie van biljartmiddagen in het zaaltje van de Protestantse Kerk. Zo hadden mensen die thuis zaten ook wat te doen.” Kennelijk was er behoefte aan, want al aan het begin waren er zo’n vijftig vaste bezoekers.
Van het een kwam het ander. De club begon met kaartavonden, ook werd er gekiend. Buitenstaanders waren er welkom, zodat de kas een beetje werd gespekt. Dat is ook het doel van de jaarlijkse rommelmarkt, die nog steeds gehouden wordt.

Contributie

Gevolg is dat de leden van Helpt Elkander een contributie van niet meer dan vijftien euro per jaar hoeven te betalen. Daarvoor mogen ze dus wekelijks naar het biljarten, voor een klein bedrag kunnen ze daarbij meedoen aan de lotto. Meedoen aan een kaartavond kost twee euro, voor de kaarten bij de maandelijkse bingo’s wordt een geringe bijdrage gevraagd. Jaarlijks krijgen de leden een kerstpakket, een verjaardagskaart en ook voor de twee jaarlijkse feestavonden betalen ze niets.
Dat allemaal dankzij inzet van vrijwilligers, waarbij Marie nog altijd een centrale rol speelt. Ze verzorgt koffie bij de meeste evenementen. Bij de rommelmarkt smeert ze de broodjes en maakt de soep. “Het is gewoon leuk om te doen en mensen te helpen”, stelt ze bescheiden en nuchter vast.
“Ze kent alle ins en outs van onze club. In De Huif, waar onze activiteiten gehouden worden, weet ze alles te staan. En komen we eens iemand tekort, dan kunnen we altijd op haar rekenen”, weet Manettie. Een voorbeeldje? “Komende week verzorgen we de toiletten bij Gestel kermis. Ik heb het schema net rond kunnen krijgen. Maar als er iemand uitvalt, pak ik de auto en haal ik Marie op.”
Die formule bleek lang succesvol. Gestaag groeide het ledenaantal door tot een piek van 500 begin jaren 2000.

Ommekeer

Maar hoe hard mensen als Marie en Manettie ook werken, ze konden niet voorkomen dat vanaf dat moment de ommekeer kwam. Zelfs nadat de eis verviel dat leden thuis moesten zitten als gevolg van een ziekte of een beperking. Tegenwoordig mag iedereen lid worden.
De meeste leden van Helpt Elkander zijn zeventig jaar of ouder. Er vallen gemiddeld per jaar zo’n twintig mensen af, bijvoorbeeld omdat ze overlijden. Nieuwe aanwas is er nauwelijks. En dan gaat het hard. Op dit moment zijn er nog tweehonderd leden. Bij een kienavond komen tegenwoordig nog zo’n vijftien actievelingen. “Ik hoor wel eens mensen die zich afvragen waarom we die nog organiseren. Maar als je die mensen een plezier doet, zie ik niet in waarom we zouden stoppen”, vindt Manettie.
Natuurlijk gaat Marie naar begrafenissen van de leden, tenminste als die in Sint-Michielsgestel zijn. Of, in geval van crematie wat verder weg, naar de avondwake in de buurt.
“Als het zo doorgaat, trekken we het niet lang meer”, beseft Manettie. “Dat terwijl ons doel nog steeds goed is: Mensen uit huis krijgen die niet veel visite krijgen en niet zelf op stap durven, zodat ze toch regelmatig een leuke dag hebben.”
Marie zelf is nog kerngezond en denkt niet aan stoppen. “Zo lang als het nog gaat, ga ik door”, zegt ze vastberaden.

Foto's:


hhhhhhhhhhhhhh