06 februari 2021

75 jaar scouting Petrus Donders: ‘Scouting neem je mee voor de rest van je leven’

SINT-MICHIELSGESTEL – Natuurlijk is er veel veranderd. GPS-tochten, die had je 75 jaar geleden niet. Toch is in de ogen van voorzitter Matthijs de Laat van Scouting Petrus Donders in Sint-Michielsgestel de kern van scouting altijd hetzelfde gebleven. Vanuit respect voor elkaar en de natuur staan voor dienstbaarheid aan de medemens, soberheid en het omgaan met de technieken die de natuur ons geeft.

Door Wim Poels

Oorspronkelijk had Petrus Donders vorig jaar het 75-jarig jubileum willen vieren. Logisch, de groep begon immers in 1945 haar activiteiten. Met uitzondering van een gezamenlijk kamp met alle speltakken in de zomer, planten van een jubileumboom en de uitreiking van speciale jubileuminsignes ging daar weinig van door. Gelukkig stammen de statuten van de groep uit 1946, dus de leden kunnen opnieuw met droge ogen beweren dat hun groep precies driekwart eeuw bestaat.
Na alle ervaringen van vorig jaar blijft de voorzitter voorzichtig. Tot 1 juni zijn er sowieso geen grote activiteiten, zo heeft de landelijke scouting aangegeven. Daarna is het maar de vraag. Vooralsnog is de geplande reünie van mei vorig jaar is verzet naar september “Als Paaspop dat durft, dan gaan wij er ook maar vol tegenaan”, zegt Matthijs met heel veel voorbehoud.
Stel dat het september wordt, dan zou dat best eens samen kunnen vallen met een andere bijzonder moment. De scouting gaat verhuizen van de blokhut aan de Eikenlaan naar het Laantje van Zegenwerp bij het sportpark. “Wat zou er mooier zijn dan dat tegelijk te kunnen vieren”, vraag De Laat zich af.

Over een ander onderkomen wordt al lang gepraat. “Toen ik vijftien jaar geleden bij de staf was, bespraken we verduurzaming van het huidige gebouw. De gemeente vroeg ons te verhuizen, maar destijds vonden we dat onbespreekbaar. We zaten goed en wilden blijven”, herinnert de huidige voorzitter zich. “De laatste tijd zijn we er anders over gaan denken. Steeds meer staan we voor zichtbaarheid in het dorp. Vanuit de nieuwe locatie zitten we veel dichter bij het centrum en zullen meer mensen ons weten te vinden. Bovendien komt er een moment dat we zullen moeten. Dan kunnen we beter nu voor de nieuwe plek kiezen. Die heeft tenslotte ten opzichte van de huidige plek misschien wat mindere kanten, maar zeker ook grote voordelen.”
Zo ligt de nieuwe blokhut vlakbij de Dommel. “Vlotten bouwen is natuurlijk helemaal iets voor scouting”, weet Matthijs. “Aan de andere kant is het bos wat verder weg, te ver voor de kleintjes. Maar die vinden toch wel voldoende uitdaging in de directe omgeving.” Mooi is ook de nabijheid van sportverenigingen als de voetbal- en de hockeyclub. Wie weet kan daar een leuke interactie uit ontstaan.

Die wens zichtbaarder te worden komt meer vanuit het verlangen iets voor het dorp te betekenen dan de noodzaak om nieuwe leden te werven. Want scouting is een van die verenigingen die de laatste tijd groeit. Landelijk ging het aantal leden afgelopen jaar met 3,5 procent omhoog, over de laatste vijf jaar gemeten steeg het in Gestel met zo’n 15 procent.
Het zou in de ogen van De Laat zomaar kunnen dat de oorzaak daarvan ligt in de overal in de maatschappij groeiende aantrekkingskracht van het buitenleven. Bushcrafting, survivaltochten, bootcamp, trektochten, natuurcampings, ze worden de laatste jaren allemaal populairder. En ze sluiten aan bij een mentaliteit die ook bij scouting heerst: buiten actief zijn zonder mechanische hulpmiddelen.

“Scoutingvaardigheden neem je mee voor de rest van je leven”, denkt Matthijs. “Zo kom je bij ons al vroeg met EHBO in aanraking”, geeft hij een voorbeeld waar je niet zo snel aan zou denken.”Een jeugdlid mag op zijn vijfde of zesde al een pleister plakken. Een verkenner (11-15 jaar) leert een mitella aan te leggen. Gebeurt er iets in het bos waar de ziekenwagen niet kan komen, dan zul je toch met natuurlijke middelen en je scoutingspullen een brancard moeten improviseren.” Ook het oriëntatieniveau wordt behoorlijk ontwikkeld door speurtochten met kaart en kompas en soms zelfs via zon of sterren. En een (ex-)scoutinglid zal geen snoeppapiertje in het groen gooien. “We laten het bos schoner achter dan we het aantreffen.”
Dat scouting aan de stafleden serieuze cursussen aanbiedt, hoor je terug als Matthijs aan het woord is. Wanneer hij bijvoorbeeld begint over een doorlopende leerlijn en persoonlijke ontwikkelling bij scouting, had hij ook een professional uit het onderwijs kunnen zijn.

De voorzitter heeft zelfs het idee dat (oud)-scoutingleden met hun achtergrond net wat anders met mensen omgaan dan anderen. “Zeker als ze staflid zijn geweest, zijn ze vaak initiatiefrijk. Ze zijn gewend aan een zekere hiërarchie, waarbij de ouderen met meer ervaring de jongeren meeslepen en op weg helpen. Je ziet bijvoorbeeld dat veel van onze vrijwilligers nadat ze zijn vertrokken of terwijl ze nog lid zijn ook elders actief raken. Nogal wat van onze mensen zijn actief voor Mini-Gestel, Koningsspelen, het jeugdcarnaval of de natuurspeeltuin.”
Natuurlijk, bij andere verenigingen leer je ook samenwerken. “Maar bij bijvoorbeeld een sportverenigingen komt er ook prestatie bij kijken. Er is geen prestatiedruk, het gaat erom dat iedereen mee kan doen en dat we samen plezier maken, spelletjes doen, op kamp gaan en technieken leren. Misschien komt het daardoor dat we in vergelijking met veel andere verenigingen een heel diverse groep hebben. Iedereen kan wel iets. Niet iedereen hoeft een spel uit te kunnen leggen, ik ben bijvoorbeeld heel blij dat we een aantal hele goede materiaalmensen hebben.”

Op zomerkamp met alle speltakken

Foto's:


0