Column Bèt van Klaasse: ‘Meeval’

Onze Klaas lupt nogal gèire z’n rundje dur de Knijndebuskes, de Haoshoeve en Seldensate. Dan kan ie teeves de borde van de literaire route kontroleere. Hij bedroeft z’n èige de lesten ted umda d’r veul gedichte rond ’t Gewads brugske gereegeld onder de vogelpoep zitte. Da ùitgereekend krèk bove zón bord ’n dùif kùmt dutte, allee, mar da ze daor dan steeds wa aachterlót da persies op ’n gedicht valt, is nie te hebbe.

Hij hitter al eer borde schón moete poetse, mar van de week kwaamp ie ùitgelaote trug.

‘Iemes hi menne ‘Zwaonezang’ schón gepoetst! Ik ha èiges grèij bij um ’t poepvrij te make, mar ze ware me veur geweest. Prachtig toch.’ Dank je, Maïta! Op de Westèkkers waar ’n gedicht nog èrger ‘bescheete’; mi graffiti. Daor han de vogels dus gin schuld òn. Daor moete aander skijtlijsters in de weer zen geweest. Mar ok daor waar ’t innins wonderbaarlijk opgeschónd. Bedankt, Jan!

D’n èijertocht nor d’n Achterweg levert ons alt gesprekstof op. Onze Klaas ha lovend over Piete fist geschreeve en wier bestòt. D’r ware onverwaachs aauwverwetse spirzeke in de ònbieding. We moesse d’r van pruuve. Wa lèkker! De smaak van ons jeugd.

We moege kommen eeten op de Litserborg op ùitnoodiging van Henke. ’t Waar ’n schón ronde toffel vol besten buurt, kèijgoeie kost en veul schik.

Ik ben wir gevalle mi m’n illektrieke fiets en nou dùrf ik nie mer. Onze Klaas hi mi men mar mee de duofiets van de Bres ùitgeprobeerd. Hèrman makte ons vlot wegwijs. ’t Waar wenne; ik kos nie meesture en m’ne kaoie rug spulde op, mar ’t wer waar zommers en zoo zate we toch nog efkes fijn op ‘ons’ Bosch terras.

Op zondag ware we bij Tiene en Ante op d’n brunsj geweest. Een en al zon! In d’n hof wir zalig zitte geniete van gastvrijhèid en ’t goei der aarde. Zegt mar ’s da wij ’t nie goewd hebbe. Tien gaaf nog wa mee: Adje van Skendel reijt sens kort in ‘n 45 kielemeeterwagentje. Hij moes z’n reijbewijs verlenge en ha vanweege z’ne leefted ’n doktersverklaring nóddig en toen docht ie: ik gò mi dieje paperaswinkel nie mer ligge kloote. Ik koop zón 45 km-ding; da gi hard zat en dan ze’k overal vanaf. Hij voegt de daad bij ’t woord en kupt unne Gekko. Op d’n uursten dag van ònwinst tuft Adje van de misse, duu dwèrs dur ’t dùrp en drèijt ’t buitegebied in. Hij geniet en gi al wijer van huis as dattie gepland ha. Ge bent ok mee ’n èind weg, denkt ie tevreeje. Hij kùmt de polder ùit en slu bij de rontonde rèchsaf d’n asfaltweg op. ’t Is ‘ne mooie gladde weg, mar veul drukker as verwaacht. Adje drùlt rustig deur, ok al wordt ’r rontelum driftig getuuterd. D’r zen teegeliggers die d’r lampen op laote lichte. Adje zwèijt vriendelijk terug.

Dan hurt ie loeiende sirenes. Adje verschiet ’n bietje. Hij drèijt zunne Gekko zó wijd meugelijk nor rèchs. D’r kùmt ’ne pliesiewage mi de oplichtende rooi letters STOP vur ’m gereeje en ’ne wage mi loeiende sirene blef aachter hum hange. Adje stopt en duu z’n rumke ope. Unne pliesieman kùmt bij Adjes staon en zi: ‘M’neer, dit voertuig mag niet op de snelweg, dus ook niet op deze rondweg.’

‘Ik snapte d’r al niks af,’ zi Adje, ‘ze zwèijden ammòl nor men en ik kende d’r niemes af!’ Hij wier nor de ventweg gedirigeerd en kwaamp ‘r mi ’n waarschuwing vanaf.