Column Maartje: ‘Aan de leste mem hangen’

Nooit gedacht dat ik daar ooit iets over zou schrijven, tot vandaag. Heel eerlijk: mijn column over het schoolkamp van onze jongste lag al klaar. Met daarin de zoektocht naar de luchtpomp, de slaapzak, de zolder die volgens mij écht opgeruimd was maar er ter plekke uitzag als een klein slagveld. De brok in mijn keel toen ik hem uitzwaaide. De traan die over mijn wang gleed toen het nieuws uit Axel voorbij kwam. De blijdschap toen ik hem weer zag, vol verhalen, vol pret, vol “het was zó leuk”.

Toen kwam het BamiBal voor alle groep 8ers uit Berlicum. Voor de Brug mocht ik er verslag van doen. Het was zó gezellig. Iedereen was fan van mijn pen, eentje met een pastelkleurige snoepje erop. Thuis kwam ik enthousiast binnen en mijn middelste zei: “Maar mam… je hebt toch niet verteld waar ze die kunnen kopen? Daar word je mee gepest op de middelbare. Jij bent gewoon een beetje op de basisschool blijven hangen.”

De dag erna stond ik in Den Dungen op de braderie. ’s Ochtends appte een vriendin “Veel plezier op de braderie, ik kom niet want ik sta op de Gestelse vlooienmarkt. Alles viel tegelijk, de vlooienmarkt, de braderie, Sixday.

Terwijl ik bij de portretgroep stond pingde mijn telefoon. Zijn jullie bij de Brug niet wat vergeten? Heel eerlijk: het schoot me niet direct te binnen. Ineens begreep ik waarom mensen uit Gemonde het gevoel hebben dat ze aan de leste mem hangen. Dat gevoel gun je niemand. We zijn vergeten te melden dat de puzzelkrant binnenkort óók in Gemonde wordt geleverd. Alle dorpen genoemd, en het beste perd van de stal overgeslagen. Bij deze: sorry. Het was zo niet bedoeld.

Tijdens de braderie zag ik de voetbaltrainer van onze jongste. Misschien heb ik hém ook wel onterecht het gevoel gegeven dat hij aan de leste mem hangt. “Kom je ook naar de bbq” gooide hij in de groepsapp. Ik zag het, dacht ik reageer straks wel, en vervolgens bleef het daarbij. Opgeslokt door alles en iedereen.Net zoals bij die dame met dat superleuke concept: een verrassingspakket met een ingepakt boekje en kaartjes erbij. “Die haal ik op de terugweg.” En toen werd ik afgeleid. Weg was het moment.

Nu bedenk ik me dat het zondag ook nog eens Vaderdag is. Voordat alle vaders ook denken aan de leste mem te hangen. Ik wens jullie allemaal een hele fijne vaderdag en mijn eigen vader en schoonvader in het bijzonder!

Maartje