Het winnende beeld van Frank van Boxtel/BOXimages
Het winnende beeld van Frank van Boxtel/BOXimages

Prijswinnaar Frank van Boxtel: ‘Het beeld had ik al, ik moest het alleen nog maken’

Nieuws

DEN DUNGEN – Het is hem gelukt. Frank van Boxtel, lid van het Masters Photographers Network, kaapte eind vorig jaar de ‘Golden Award’ weg bij de jaarlijkse wedstrijd van het internationaal gezelschap van topfotografen. “Toen ik voor het eerst meedeed, zag ik erg tegen de anderen op. Tegenwoordig ben ik iemand die zelf mede de top bepaalt.”

Door Wim Poels

En dat voor iemand die pas op latere leeftijd fotograaf werd. Hij had al heel wat baantjes achter de rug toen hij een dikke tien jaar geleden besloot dat hij het gelukkigst was achter de camera. Hij bleef zich ontwikkelen en werd Master Photographer, waarmee hij zich bij het netwerk aan kon sluiten. Ieder jaar hebben de fotografen een congres, met een daaraan verbonden wedstrijd rondom een thema. De laatste jaren valt Van Boxtel – de man achter BOXimages - voortdurend in de prijzen.

De term ‘fotograaf’ gebruikt hij zelf niet veel meer. Mensen uit zijn omgeving zien hem als kunstenaar, maar op zijn visitekaartje gebruikt hij de term ‘beeldmaker’. “Dat is tenslotte wat ik doe. Ik maak geen kiekjes, geen registraties, maar beelden.”

En dat doet hij goed, getuige zijn winst. ‘Ambitie’ was het thema dit keer. “Mijn eerste gedachte ging uit naar een kleine jongen in een skelter, die Max Verstappen wilde worden. Dat leek me uiteindelijk te makkelijk”, erkent Frank. Maar zijn brein staat zelden stil en zeker ’s avonds borrelen de creatieve ideeën in hoog tempo op. Wat is nou echt ambitie? Minister-president willen worden? Of zelfs een donkere jongen, die de droom heeft na Obama de tweede zwarte president van Amerika te worden?

Dat laatste leek hem wel wat. “Ik denk in beelden”, legt Frank uit. “En ik zag het al helemaal voor me. Een karakteristieke, jonge Afrikaan met een masker dat hij openritst, waarachter zijn ambities zitten.” Ofwel, zoals Frank zelf vaak zegt: “Het beeld had ik al. Ik hoefde het alleen nog maar te maken.”

En dat is een hele klus. Het begint al met het vinden van een model. Waar haal je zo gauw de gedroomde Afrikaan vandaan. “Ik heb een aantal grote opdrachtgevers, voor een daarvan werkt ook een Afrikaanse jongen. Maar die woont in Antwerpen, het zou nogal wat werk zijn om hem naar mijn studio te halen.” Frank is echter iemand die altijd om zich heen kijkt, die voortdurend mooie of karakteristieke koppen ziet. En als hij iemand tegenkomt waar hij voor zijn werk iets mee kan, durft hij die best aan te spreken. Op de kermis in Sint-Michielsgestel zag hij de man die ideaal was voor deze opdracht. Hij wilde wel meedoen, in het Engels werd een afspraak gemaakt.

Frank had het hele plaatje al voor zich. Zo moest de Afrikaan als haardracht exotische planten hebben. Het Arboretum in Den Dungen werkte mee en Frank haalde er de nodige takken, waarvan hij een aantal uiteenlopende ensembles maakte.

Als je de foto ziet, zou je kunnen denken dat heel veel aan het winnende beeld bewerkt is. Ja, er is Photoshop aan te pas gekomen. Het hoofd van Obama op het gezicht en de teksten zijn er achteraf ingezet. Maar zo’n masker, dat bestaat toch helemaal niet? Nou, als het niet bestaat maakt Frank het zelf wel. “Ik heb een rits gekocht”, vertelt hij, “en ik wilde een deel van het hoofd craquelé wit maken. Crèmes van de schoonheidsspecialist bleken te glad. Toevallig heb ik net mijn studio gebouwd en had ik nog wat gips staan. Dat bracht me op het idee om dat te gebruiken.” En zo ontstond het beeld waarmee hij uiteindelijk won. 

Nu is het nog allemaal handwerk. Een wisselwerking tussen fotograaf en model, want Frank is pas tevreden als hij het gevoel heeft dat het model er zo opstaat als het werkelijk is. Ontspannen dus, en dat is bijvoorbeeld zelden met een lach. Maar de ontwikkelingen gaan snel, er komt een tijd dat je het beeld dat je in je hoofd hebt maar in woorden in hoeft te toetsen en AI (kunstmatige intelligentie) doet de rest. “Voor het eerst moesten we dit jaar het digitale bestand van ons beeld inleveren. Zodat de jury kan zien wat de originele foto en wat bewerking is. Maar in het algemeen ben ik in dit opzicht nog niet bang voor AI. Uiteindelijk ben ik degene die de opdracht geeft, blijft het mijn beeld.”

Bij al dat moois zou je haast vergeten dat Frank ook nog ‘gewoon’ als hoffotograaf door Krabberdonk rent en voor iedereen pasfoto’s maakt. Iets waar je volgens hem niet denigrerend over hoeft te doen. “Er zijn veel technische eisen waar een pasfoto aan moet voldoen”, weet hij, “en het is natuurlijk fijn als je er ook nog ontspannen opstaat. Bovendien vinden zeker kinderen het leuk om hier even in de studio van BOXimages te komen. Ze kijken hun ogen uit, mijn mooiste werk hangt aan de muren. Alsof ze een museum binnenstappen.”

Lees ook