Taalles

Als jullie dit lezen, dan ben ik er niet meer.

Geen zorgen, ik kom wel terug, hoor. Ik ben 19 juni naar Lissabon vertrokken om de Camino te lopen naar Santiago de Compostella, en ben 18 juli weer terug. Dat is de bedoeling, tenminste. Tot die tijd moeten jullie het met niet-actuele, van tevoren geschreven columns doen. Sorry.

Voor degenen die begrijpelijkerwijs niet in mijn bubbel leven: de Camino is een wandelroute - eigenlijk een pelgrimage - naar Santiago de Compostella in Noord-Spanje. Het maakt niet uit waar je begint, zolang je maar naar Santiago gaat. Op mijn zeventiende heb ik de Camino Francés gelopen vanaf de Franse Pyreneëen, en nu dan vanaf Lissabon.

Dat betekent wel dat ik ineens Portugees moest leren. Dat bleek moeilijker dan gedacht. Het lijkt helemaal niet op Spaans, of Frans, of wat dan ook. Als een woord met een ‘r’ begint, spreek je dat uit als een ‘g’. Nou, dat vind ik gaar. Al met al klinkt het een beetje alsof iemand die geen Spaans of Russisch spreekt probeert om Spaans te spreken met een Russisch accent. Anderzijds zijn er wereldwijd veel meer Portugees-sprekenden dan Nederlandstaligen, dus die discussie verlies ik.

Ik zal niet de enige zijn die tegen dit probleem aanloopt. Bij deze dus een prioriteitenlijstje om een nieuwe taal te leren, in het bijzonder voor een wandelvakantie.

Het eerste woord: geen “ja”, geen “nee”, geen “hallo”. Daarvoor kun je knikken, je hoofd schudden, zwaaien en ongemakkelijk glimlachen. Dat zijn min of meer universele gebaren, zolang alle betrokkenen bereid zijn een beetje mee te werken.

Het allerbelangrijkste is “sorry”. Als je dat met handgebaren probeert op te lossen, kan dat tot nare misverstanden leiden. Dat is dus het allereerste woord dat je moet kennen.

Daarna moet je leren om koffie te bestellen: een absolute levensbehoefte. Met of zonder melk, en met of zonder suiker. In elk geval mét koekje. Leer tegelijkertijd hoe je “alsjeblieft” en “dank je wel” zegt.

Als je dat eenmaal weet kun je je focussen op minder belangrijke zaken, zoals een dak boven je hoofd. Leer dus hoe je een bed moet reserveren.

En eten. Je kunt al koffie bestellen, dus de basis is er. In het ergste geval moet je proberen een broodje kaas uit te beelden, maar dat is onderdeel van de ervaring. Zet ‘m op!

Beleefd zijn, dat is het belangrijkste. En blijven lopen. Stap voor stap.