De praktijk van de Gimmese antieke klokkendokter David Henning

13 juli 2025, 07:04 Human Interest

GEMONDE – Als je de werkplaats van David Henning in Gemonde binnenstapt zet je echt een stapje terug in de tijd. Letterlijk, want verspreid in de ruimte hangen en staan er overal vooral antieke klokken in alle soorten en maten. Een aantal tikken luidruchtig, sommige luchtig, andere hoor je niet en er zijn er die ontmanteld klaarliggen om door dokter David weer aan de praat geholpen te worden. De voormalige Amerikaanse 77-jarige antieke klokkenrestaurateur heeft nog altijd lol in wat ooit zijn werk was.

Door Wendy van Lijssel

David Henning is geboren en getogen in Amerika. Al jong was hij, zoals ze dat zo mooi zeggen, een handyman. Hij was (en is) nog altijd handig met zijn handjes. Avontuurlijk en nieuwsgierig kan aan het rijtje worden toegevoegd. Dat hij uiteindelijk antieke klokkenrestaurateur werd was geen langgekoesterde wens, maar meer een toevalstreffer. “Ik was met mijn moeder op een veiling en kocht daar een klok. Ik wilde weten hoe dat ding werkte, dus thuis heb ik het open geschroefd en bekeken. Dat vond ik zo leuk en interessant dat ik vervolgens een opleiding tot horlogemaker ben gaan volgen”, blikt hij opgewekt terug.

Dat bleek een schot in de roos. “Ik had er feeling voor”, vertelt hij opgewekt en vervolgt: “Waar een ander een week tijd nodig had om iets helemaal in en uit elkaar te zetten, deed ik dat in twee uur.” Hij krabt zich denkbeeldig nog eens achter de oren en is er zelf ook nog altijd verbaasd over. “Ik weet niet waar ik dat vandaan haalde en hoe ik dat kon.” Ook zijn leraar is onder de indruk over zijn vaardigheden. Dusdanig dat hij David al snel aanbiedt om een opleiding tot antieke klokkenrestaurateur te gaan volgen. Daarvoor moest hij echter wel naar Engeland.
Daar waar een ander dat, zeker in die tijd, wellicht toch lastig had gevonden was dat voor David geen probleem. “Omdat ik eerder een jaar door Europa had gereisd kende ik Engeland. Ik had daar al ooit enkele maanden verbleven.” David schrijft zich in, verhuisde naar Engeland en begon aan de opleiding. Gedurende die tijd leerde hij ter plekke Nanda uit Deventer kennen die ook in Engeland studeerde. Hoewel hij na het succesvol afronden van zijn studie in Engeland had willen blijven, kreeg hij geen werkvergunning maar moest hij het land verlaten. Voor terugkeer naar Amerika besloot hij een tussenstop te maken in Nederland om Nanda te bezoeken. Zij stelde echter voor om werk in Nederland te zoeken en daar had David wel oren naar. “We zochten vervolgens de beste klokkenantiquair van het land en kwamen uit bij Stender in Sint-Michielsgestel. Nanda regelde de sollicitatie. Ik werd aangenomen en ben er in 1976 begonnen.”

Al in Engeland maakte David kennis met de familie van Nanda die haar daar bezocht. Ook met haar haar zus Rijnepje. In Nederland sloeg de vonk echt over. Rijnepje die destijds in Utrecht woonde verkaste uiteindelijk ook naar het Brabantse land. Het echtpaar is tot de dag van vandaag samen. Ze wonen in een mooi boerderijtje in het buitengebied van Gemonde. “Toen ik op een avond zomaar een eindje aan het fietsen was kwam ik voorbij deze boerderij. Die stond op de sloopnominatie, maar was voorbestemd voor mij. In overleg met de eigenaar mocht ik het huren als ik het gelijktijdig ook opknapte. Dat ben ik vanaf 1978 gaan doen. Begin jaren ‘90 heb ik het gekocht”, vertelt David trots.

Dat mag hij ook zijn, want fotoboeken die erbij gehaald worden laten zien dat er eind jaren ’70 nauwelijks een dak opzat en er aan de binnenzijde ook niet echt ruimtes waren. Dat is intussen allemaal achterhaald. Intussen is het zelfs een rijksmonument. David heeft er zelfs een eigen werkruimte in gecreëerd waar hij nog steeds veelvuldig te vinden is. Een ruimte die op zijn lijf is geschreven en helemaal gevuld is met boeken over ‘klokken’, werkbanken in diverse maten en ander gereedschap en klokken. Heel veel klokken. Grappige kinderklokken en moderne varianten, maar vooral ook antieke staanders en hangers. Sommige tikken, anderen hoor je niet en een aantal liggen ontmanteld in een hoekje. David zit er ontspannen tussen. De 77-jarige klokkenrestaurateur hoeft niet meer te werken, maar vindt het nog altijd leuk om ermee doende te zijn. “Ik ben nog steeds nieuwsgierig en geïnteresseerd hoe het er vanbinnen uitziet. Soms krijg ik een klok en soms koop ik er een. Ik vind de klokken van Christiaan Huygens heel leuk. Die heeft in de 17e eeuw het slingeruurwerk uitgevonden. De klokken uit de voorbije eeuwen vind ik het meest interessant om aan te werken, maar eigenlijk maakt het niet uit”, zegt David en besluit: “Ik kan bijna alles restaureren.” 

De 77-jarige klokkenrestaurateur hoeft niet meer te werken, maar vindt het nog altijd leuk om ermee doende te zijn. “Ik ben nog steeds nieuwsgierig en geïnteresseerd hoe het er vanbinnen uitziet. Soms krijg ik een klok en soms koop ik er een. Ik vind de klokken van Christiaan Huygens heel leuk. Die heeft in de 17e eeuw het slingeruurwerk uitgevonden. De klokken uit de voorbije eeuwen vind ik het meest interessant om aan te werken, maar eigenlijk maakt het niet uit”, zegt David en besluit: “Ik kan bijna alles restaureren.”