Column Maartje: ‘Nieuw begin’

wo 11 mrt, 09:32 Nieuws

De lucht is strakblauw, de zon doet haar best en zelfs de eerste citroenvlinders fladderen alweer voorbij. Zelf fladderde ik nergens heen. Mijn longen hadden besloten om een protestmars te organiseren.

Ziek zijn is één ding, maar ziek zijn in een huis dat langzaam dichtslibt is een sport op zich. Elk hoestsalvo herinnerde me eraan dat mijn tempo even op pauze staat.  De wasmanden vormen inmiddels een gebergte in de bijkeuken. Ik hou zielsveel van mijn mannen, maar soms lijkt het wel een kolonie rommelkabouters. 

Toch heeft ziek zijn een verrassend voordeel. Kinderen die ineens willen koken. “Mam, zal ik vanavond het eten maken?” vroeg onze lekkerbek met een blik die oprecht bezorgd leek. “Graag,” zei ik “maar geen friet of pizza.” “Dan moet je wel mee naar de winkel. Ik wil barbecueën.” En dat allemaal in maart, buiten in de kou, met de eerste zonnestralen in zicht. Dat leek me geen goed plan. 

Voor ik het wist, had hij een nieuw recept bedacht en stond ik al hoestend naast hem in de Jumbo. Daar kwam ik een bekende tegen. “Zo, jij klinkt ook niet lekker.” “Klopt” antwoordde ik “maar ik heb geluk, zoonlief kookt vandaag”. 

Mijn zoon lachte en boog zich naar mij toe om in mijn oor te fluisteren “Mam, je snapt toch wel dat ik dit doe om geen hoestbuien vol met bacteriën over mijn eten te krijgen”. Ach, ja. Pubers. Pijnlijk eerlijk, lief maar zelden subtiel. 

Op de terugweg vielen de verkiezingsborden op. “Waarom staan ze er allemaal zo groot op met hun hoofd?” vroeg mijn zoon. “Vanwege de verkiezingen” zei ik.  Hij rolde met zijn ogen “Ja, duh. Maar waarom promoten ze hun hoofd en niet hun ideeën? “Daar had ik eerlijk gezegd geen direct antwoord op. Ik vond het fijn dat hij erover nadacht dat je moet stemmen op iemand vanwege ideeën in plaats van degene die er het leukst uitziet. “En waarom moet je iedere vier jaar opnieuw stemmen?” “Dan krijgt iedere vier jaar iemand nieuws de kans, als mensen tevreden zijn blijft de oude garde zitten en zo niet dan kan er een frisse wind waaien.”  En al kuchend dacht ik: dat is misschien het mooie van deze tijd. Hoe rommelig, hoesterig of chaotisch het leven ook is, het is net zoals met de lente, alles begint opnieuw en er is ruimte voor groei en bloei. 

Maartje