Natuur om de hoek: nieuw leven – de vos
Met al het mooie en warme weer voor de tijd van het jaar, zijn de eerste sporen van nieuw leven al merkbaar. Soms zelfs op een heel verrassende en uitbundige wijze.
Al wandelend op Engelenstede hoor ik een hoog, wat keffend geluid. Ik kijk voorzichtig om een hoek en zie daar een zestal/zevental jonge vosjes, op het eerste gezicht lekker ravottend in het zonnetje. Iets dichter bij komend blijkt het iets anders in elkaar te zitten: in het midden van de groep is één vosje ergens op aan het kluiven en dat blijkt het kadaver van een redelijk grote vis te zijn. Het vosje dat aan het eten is, heeft al begrepen hoe het leven in elkaar zit: elk broertje of zusje dat te dicht bij komt krijgt een sneer of een beet, om zodoende de alleenheerschappij over de vis te behouden. De overige jongen spelen daarom wat met elkaar, maar blijven loeren op een kans om ook iets van dat lekkere hapje te kunnen verorberen. Opvallend is dat de moedervos afwezig is.
De jongen gaan zo op in hun spel – gevecht om voedsel, dat ik tot op 10 meter kan komen om foto’s te maken zonder ze te verstoren. Langzamerhand verdwijnen de meeste vosjes, maar een tweetal blijft mij zeker zo’n twintig minuten vermaken met alles wat ze doen, voordat ook zij vertrekken.
Eind april is een vroeg moment voor jonge vossen om zo alleen buiten te zijn. Vermoedelijk is het hol waar ze verblijven niet al te ver weg. Ik denk dat de geur van de vis te verleidelijk was en er eerst één of twee op onderzoek zijn uit gegaan, voordat de rest volgde.
Een dergelijk aantal jongen is niet vreemd voor een vos die een goed (wat voedsel betreft) territorium heeft. De afwezigheid van het vrouwtje maakt de jongen op deze leeftijd wel heel kwetsbaar voor andere dieren die wel een vosje lusten, maar nu ging het goed. Als ik een gevaar voor ze was geweest, was er waarschijnlijk één gesneuveld, voordat dit vosje het ook maar gemerkt zou hebben.
In de praktijk blijkt zo’n 80% van de jongen het eerste jaar niet te overleven. Dus als we uitgaan van zeven jongen, gaan er waarschijnlijk maar één of twee de volwassenheid halen.
Voor mij was het een onvergetelijk moment en werd een belangrijke regel voor mensen die rond willen kijken in de natuur weer bevestigd: beweeg heel stilletjes en heel rustig, dat geeft de meeste kans op mooie ontmoetingen.
Kees van der Lee