De Vriijheidspicknick bij Bomentuin d'n Hooidonk.
De Vriijheidspicknick bij Bomentuin d'n Hooidonk. Ciske van Pinxteren

Veel volk bij eerste Vrijheidspicknick in Dungense bomentuin

DEN DUNGEN - Genoeg animo is er voor de eerste Vrijheidspicknick in Bomentuin d'n Hooidonk. Kinderen, moeders, vaders en grootouders lieten zich niet afschrikken door het sombere weer. Volgend jaar is vanwege het succes wederom een Vrijheidspicknick. 

Door: Ciske van Pinxteren

De meeste bezoekers van de eerste Vrijheidspicknick in de bomentuin gaan onder de grote tent zitten vanwege het druilerige weer. Maar Kane (3) en Evy-Roos (5) leggen met hun moeder een eigen kleedje neer op het gras. Evy-Roos: "We houden van picknicken en daar hoort een kleedje bij." Op de laatste dag van de meivakantie is het veel leuker om te gaan picknicken. In de bomentuin is ruimte genoeg om samen met klasgenootjes te spelen. Later op de dag heeft Evy-Roos een zwemles. Gelukkig blijft het tijdens de picknick droog en leggen andere gezinnen ook een kleedje neer. Evy-Roos tekent ook een regenboog met een witte, lachende vredesduif. Kane doet vrolijk mee en laat zien wat ze hebben meegenomen in de broodtrommel. "Bananenpannenkoeken. Die hebben we zelf gemaakt." 

Aydin (1) viert voor het eerst Bevrijdingsdag in zijn geboorteplaats. Zijn trotse ouders Majid Abedi en Shabnam Najafian horen via een buurman van de picknick. "We vinden het mooi dat Nederland met dit feest zijn geschiedenis respecteert en het belang leert van vrijheid. Het is belangrijk om deze lessen van de historie te herdenken en niet te vergeten", zegt Majib. Zij wonen nu twee jaar in Nederland, daarvoor woonden ze in Duitsland. Majid en Shabnam zijn beiden professoren in natuurkunde en wetenschap. Maar hun jeugd brachten ze door in Iran, waar nu oorlog is. Shabnam: "Wij waarderen vrijheid meer, omdat we weten hoe moeilijk het leven is zonder. Kinderen die geen oorlog hebben meegemaakt moeten vrijheid niet als iets vanzelfsprekends zien. Vrijheid kun je makkelijk verliezen, je moet je ervoor inspannen om het te behouden." Sommige familieleden van hen hebben vier oorlogen meegemaakt in Iran. Majib: "Ik groeide op tijdens een oorlog. We weten hoe het is zonder veiligheid en vrijheid. Mensen moeten beseffen dat vrede iets is om te koesteren."

De Vrijheidspicknick is speciaal in het leven geroepen om de waarde van vrijheid te herdenken. "De picknick is voor een jongere doelgroep. Vrijheid heeft ook iets kleins, als je mensen leert kennen in je dorp en dat verschillen oké zijn. Dat is ook belangrijk", zegt Nelleke Cornelissen, secretaris Dungens Oranjecomité. De picknick is een goedbezocht succes geworden. Daarom krijgt de Vrijheidspicknick volgend jaar een vervolg in Den Dungen. Cornelissen: "Ondanks dat het koud is, zijn er veel mensen op af gekomen. Als je samen bent, wordt het warm en dat verbindt. Dat wilden we graag."  

Aan de rand van de tent zijn gedichten opgehangen van basisschoolleerlingen van De Wegwijzer en de Fonkel. Voor wat oudere kinderen is een speurtocht waarbij ze tussen de bommen door zoeken naar letters. Vrijheid is lastig om te begrijpen voor kleine kinderen, maar ze genieten zichtbaar van de picknick en het vrij buiten spelen. Opa Cees slaat met zijn kleinzonen Casper en Alex een tennisballetje op tussen de bomen, terwijl kleindochter Jasmijn met haar moeder een hartje tekent in de tent. Cees: "Ze moeten iets te doen hebben." Hij vindt het een schitterende locatie voor een picknick. "Het is lekker laagdrempelig, ze kunnen buiten ravotten. Alles mag en niets moet."

Zee en Isabella vullen de puzzels in die horen bij de speurtocht.