Onze vrijwilliger: Marloes Vink van De Zonnebloem en Vier het Leven
'Vrijwilligerswerk is een nuttige invulling van je vrije tijd'
SINT-MICHIELSGESTEL – Mondje dicht, stil zitten en niets doen. Het is beslist niet op het lijf geschreven van Marloes Vink. De Gestelse is een bezige bij die ook graag belangeloos de handen uit de mouwen steekt. Dat deed ze als jongvolwassene bij clubjes waar ze bij aangesloten was en inmiddels al vele jaren als vrijwilliger bij de plaatselijke afdeling van De Zonnebloem en vrijwilligersorganisatie Vier het Leven.
Door Wendy van Lijssel
Marloes is een échte Gestelse en de jongste uit een groot gezin met acht kinderen. “Mijn Poolse vader vocht hier in de 2e WO. Mijn opa was politieman in Den Bosch en nam weleens soldaten mee naar huis voor een kopje koffie. Daar trof papa, mijn moeder. Ze werden verliefd, zijn net na de oorlog getrouwd en in Sint-Michielsgestel gaan wonen. Mijn meisjesnaam Palubski is hier wel bekend”, vertelt Marloes opgewekt.
Marloes werd als tiener kabouterleidster bij de plaatselijke scouting Petrus Donders. Daar ontmoette ze Marcel die er ook leidinggaf. Hoewel ze met kinderen wilde werken, besloot ze na het atheneum een tussenjaar te nemen en te gaan werken. Zodoende werd ze administratief juridisch medewerkster bij het parket in Den Bosch. De wens om met kinderen te werken bleef echter en na 16 jaar gooide ze faliekant het roer om en volgde succesvol de pabo. Aansluitend werkte ze vele jaren in het onderwijs.
Ondertussen was ze allang met Marcel getrouwd en werd hun geluk bekroond met drie dochters. Naast werk en gezin waren er ook altijd diverse clubs waar Marloes bij aangesloten was en zich verdienstelijk maakte. “Ik heb jaren volleybal gespeeld. Eerst in Gestel en later in Den Dungen. Daar werd ik lid van de technische commissie. Toen ik later kinderen kreeg en we allemaal tennisten was ik samen met Marcel actief bij de jeugdcommissie en ik ben ook doende geweest bij de plaatselijke Jeugd Prinsen Club (JPC)”, bedenkt Marloes hardop. Feit is dat ze altijd meer was dan slechts lid maar ook tijd maakte om te helpen. Acht jaar geleden kwam De Zonnebloem op haar pad. “Ik wilde altijd al bootvrijwilliger worden bij die vakanties. Toen ik er tijd voor kreeg heb ik me daar als vrijwilliger voor aangemeld. Drie weken later kon ik al mee. Ik ben diverse keren mee geweest en deed er van alles. Van receptiewerk, brandwacht, helpen bij activiteiten, poetsen en allerlei hand en spandiensten. Het was echt heel leuk.”
Eenmaal thuis kwam ze niet veel later een vrijwilliger tegen van de lokale afdeling van de Zonnebloem. Die hengelde haar gelijk binnen om ook in eigen dorp aan de slag te gaan. Dat deed ze. Sterker nog. Binnen no time was ze niet alleen gekoppeld aan een gast, waar ze overigens nog altijd mee op pad gaat en intussen echt bevriend mee is. Ze stapte ook in het bestuur en werd later voorzitter van de activiteitencommissie. Met dit alles is ze nog niet zo lang geleden gestopt. “Ik ben nog steeds vrijwilliger en actief bij de activiteiten voor Medioren. Dat zijn jonge Zonnebloemgasten. Ik heb echter ook nog een baan, Marcel is intussen met pensioen en dus heb ik een stapje teruggezet”, meldt ze. Ondertussen is ze overigens ook vrijwilliger bij Vier het Leven. Een organisatie die met hulp van vrijwilligers culturele uitstapjes maakt met voornamelijk senioren die dat anders niet kunnen.
Marloes is een ondernemend mens die het fijn vindt om anderen te helpen. “Ik vind het belangrijk om me in te zetten. Verenigingen maar ook veel organisaties worden gedragen door vrijwilligers. Vrijwilligerswerk is een nuttige invulling van je vrije tijd. Het is leuk om iets te ondernemen met anderen en het plezier te zien dat wordt beleefd”, om tevreden te constateren. “Dat geeft voldoening.”
