Danny Verbeek kiest voor VV Den Dungen: ‘We hebben hier veel vriendschappen opgebouwd’

DEN DUNGEN - De telefoon stond de afgelopen maanden niet stil bij Danny Verbeek. Nadat de 35-jarige aanvaller een punt zette achter zijn loopbaan in het betaald voetbal, meldden meerdere amateurclubs zich. Vooral verenigingen uit de tweede en derde divisie zagen in de voormalig publiekslieveling van FC Den Bosch een versterking. Toch kiest Verbeek niet voor een nieuwe sportieve uitdaging op hoog amateurniveau, maar voor het dorp waar hij sinds drie jaar woont. Komend seizoen speelt hij voor VV Den Dungen.

Voor wie alleen naar het niveau kijkt, lijkt het een opvallende stap. Voor Verbeek zelf voelt het als een logische keuze. “Ik wilde sowieso blijven voetballen, want ik vind het spelletje nog veel te leuk. Maar dan ga je nadenken over wat je precies wilt. Ga je nog volop mee in die prestatiewereld van de hogere amateurklassen of ga je kiezen voor plezier, gemak en meer tijd voor thuis? Uiteindelijk hebben we voor dat laatste gekozen.” Die keuze heeft alles te maken met zijn leven buiten het voetbal. Drie jaar geleden verhuisde de geboren en getogen Bosschenaar naar Den Dungen. Een verhuizing die hij vroeger niet voor mogelijk had gehouden. “Ik heb altijd gezegd dat ik Den Bosch niet uit zou gaan. Maar hier werden mooie huizen gebouwd en mijn vrouw zag het helemaal zitten. Ook voor de kinderen. Uiteindelijk hebben we de stap gezet en daar hebben we geen moment spijt van gehad.” Hoewel hij zichzelf nog altijd een Bosschenaar noemt, voelt het dorp inmiddels als thuis. “We hebben hier leuke mensen leren kennen, veel vriendschappen opgebouwd en de kinderen hebben het hier geweldig naar hun zin. We zitten hier echt op onze plek.”

Dat hij uiteindelijk bij VV Den Dungen terechtkwam, begon met een telefoontje van trainer Remco Kivit. Verbeek had op dat moment nog geen keuze gemaakt over zijn toekomst en wist dat er belangstelling was van meerdere clubs. “De trainer belde me op en zei eigenlijk heel eerlijk: er zullen vast andere opties zijn, maar ik zou het jammer vinden als ik het niet had geprobeerd. Misschien had je wel open gestaan voor Den Dungen en dan had ik nooit gebeld. Ik wil in ieder geval dat je weet dat we je er graag bij willen hebben. Ik vond dat wel mooi. Gewoon recht voor zijn raap. Ik heb gezegd dat ik erover na wilde denken en binnen een week of twee hadden we de knoop doorgehakt.” Vooral dat hij nu weer steeds op zondagmiddag gaat spelen was een belangrijke reden om deze stap te zetten. Zijn zoon en dochter sporten zelf en Verbeek wil daar graag bij aanwezig zijn.

“Uiteindelijk heb ik mijn carrière gehad. Nu vind ik het belangrijk om bij m’n kinderen te kunnen kijken. Die verdienen die aandacht. VV Den Dungen bood precies wat ik zocht. Twee trainingsavonden, wedstrijden op zondag en een sportpark op honderd meter van mijn voordeur. Dat maakt het allemaal een stuk makkelijker te combineren.” Dat de club ook het komende seizoen weer in de derde klasse uitkomt, maakt hem weinig uit. “Nee, totaal niet. Het is knap wat ze dit seizoen hebben gedaan. Meedoen om de titel en plaatsen voor de nacompetitie. Maar voor mijn keuze maakte dat geen verschil.” Zijn komst zal ongetwijfeld voor extra aandacht zorgen op de Brabantse amateurvelden. Zelf probeert hij die verwachtingen juist te temperen. “We moeten het niet groter maken dan het is. Ik ben straks gewoon een speler van Den Dungen. Ik hoef niet anders behandeld te worden dan de rest.”

VV Den Dungen heeft nog een bekende naam met een glorieus verleden bij FC Den Bosch: Jan van Grinsven. Op de vraag wie straks de meest prominente oud-speler van FC Den Bosch bij Den Dungen zal zijn, hoeft Verbeek niet lang na te denken. “Jan natuurlijk”, lacht hij. “De Sliert van de Vliert. Hij is hier geboren en getogen. Dat moet hij lekker blijven.”

Hoewel het nieuwe avontuur lonkt, kijkt Verbeek met warme gevoelens terug op zijn afscheid van het betaald voetbal. Zijn laatste optreden bij FC Den Bosch werd een avond die hij niet snel zal vergeten. “Dat was geweldig. Ik wist van niets. Mijn kinderen hielden het wisselbord omhoog, er waren videoboodschappen van vrienden en familie, supporters hadden spandoeken gemaakt. Dat was echt heel bijzonder.” Nu het profbestaan achter hem ligt, merkt hij dat er ook iets van hem afvalt. “Je bent als prof altijd bezig met voeding, rust en wedstrijden. Nu mag het allemaal iets losser. De barbecue kan wat vaker aan en een biertje ook.”

Toch weet hij dat hij sommige dingen zal missen. “Vooral het toewerken naar wedstrijden, de spanning en het spelen voor veel supporters. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan.” Die nieuwe tijd begint straks onder meer op sportpark Jacobskamp in Den Dungen. Niet meer als profvoetballer, maar als dorpsgenoot die op zondag nog één ding wil doen: genieten van het spelletje. “En winnen”, voegt Verbeek met een lach toe. “Dat blijft natuurlijk altijd hetzelfde. Als we gaan spelen, dan gaan we spelen om te winnen. Dat zal bij Den Dungen niet anders zijn.”